Sirenen
In het voorjaar, de wind nog guur en de lijven nog niet gewend aan het buitenleven klinkt de lokroep. De eerste tekenen zijn nog zwak. Recreanten beginnen te fluisteren en vragen zich af wie er aan gehoor zal geven en wie de lokroep zal weten te weerstaan. Sommigen geven er zonder meer aan toe en organiseren alvast de reis. Zij die sterk denken te zijn doen verwoede pogingen om er niet op in te gaan maar zullen uiteindelijk meestal toegeven aan de zachte roep van de Vlielandse sirenen.
Serieus
Serieus wordt het als Peter brieven uitdeelt. Tot dan toe kon de fluisterend gestelde vraag "Ga je ook?" nog beantwoord worden met "Mwaah, kweet nog niet zeker, misschien", maar nu wordt het concreet. In heldere bewoordingen geeft de brief praktische aanwijzingen. Plaats, tijd en geld staan vast en de recreant moet nu al belangrijke beslissingen nemen. Wordt het nasi of pasta? Of hutspot roept de recreant onthutst uit als de eilanders plotsklaps nieuwe culinaire talenten aanspreken.
Eenmaal toegegeven aan de lokroep daalt er een weldadige rust over de recreant neer. Go with the flow is geen slechte levensstijl. Dan breekt het weekend bijna aan en slaat er een lichte paniek toe. Wie rijdt er met wie mee? Waar is de boodschappenlijst? Hoe laat vertrekt de boot?De teamindeling gaat gelukkig ieder jaar weer zonder slag of stoot en kent alleen maar winnaars.
Vanzelf
Eenmaal op het eiland loopt alles gelukkig weer vanzelf. Frisia klaagt dat er sprake moet zijn van een vergissing, want dat de fietsen zo goedkoop echt niet kunnen. Recreant Bob bespreekt een visrestaurant waar de meeste mensen vlees blijken te bestellen. De recreant is nog steeds in de veronderstelling dat de vrijdagavond in Bruintje Beer wordt besloten, hoewel dat al weer jaren Zeeman is. Het toernooi stelt ieder jaar minder voor qua speeltijd en 's avonds blijkt bij gebrek aan belangstelling de hutspot geschrapt en het menu weer gewoon uit nasi en pasta te bestaan.
De prijsuitreiking op zaterdagavond valt zwaar. De nasi wil niet zakken en werkt zich steeds opnieuw omhoog. Pogingen om het eten beneden te houden met een lading gebak maakt het niet beter. Er zijn behoorlijk wat glazen drank nodig om het eten tot verteren aan te zetten. Het voordeel is dat de recreant wat steviger op de dansvloer staat. Hier kan de gemiddelde eilander nog wat van leren, want die blijken als kegels op een kegelbaan om te vallen onder invloed van een paar biertjes.
Zondag staat voor een helft van de recreanten in het teken van klootschieten. Jarenlang zonder kennis van zaken, maar vanaf nu gewapend met het handboek klootschieten voor dummies tonen zij de eilanders deze geavanceerde sport.
Alles anders
De andere helft filosofeert dat het volgend jaar allemaal anders moet. Misschien gaat de recreant volgend jaar wel niet meer mee...
