Sneeuwuil op Vlieland

verslag-van-een-zeldzame-waarneming-sneeuwuil-op-vlieland/

Volkslied

Tijdens de raadsvergadering van 28 januari 2013 bood Nils Koster (Drijfhout) het Vlielands Volkslied aan de bevolking van Vlieland en omstreken aan.
U kunt het volkslied hier beluisteren en downloaden via de onderstaande link.

Vlielands Volkslied

tekst

Er ligt aan ’t ruwe Noordzeestrand
Beschermd door duinenrij
Een plekje grond in omtrek klein
Gering ook van waardij
Hoe klein het echter ook mag zijn
Wij houden ’t hoog in eer
Geen land op aard’ dat meer bekoort
Geen plekje boeit er meer

refrein

Vlieland, Vlieland te midden der zee
Voor Vlieland, voor Vlieland een hiep hiep hiep hoezee
Voor Vlieland, voor Vlieland een hiep hiep hiep hoezee

Daar speelden w’ongestoord aan zee
In duinen en vallei
Daar was een blijde jeugd ons deel
Van zorg en kommer vrij
Waar ook het lot ons hene voert
Oost, west naar zuid of noord
D’herinnering aan de plek der jeugd
Leeft in ons hart steeds voort

Ver buiten ’s werelds wild gewoel
Ontvlucht door menigeen
Een speelbal slechts van wind en zee
Ligt ’t eenzaam oord daarheen
Toch minnen wij dat plekje grond
Wat ook gebeuren moog
Zij ’t anderen vaak tot spot of hoon
Wij houden Vlieland hoog

De brief van Peter - Vlieland 2014

Arnhem, 08 december 2013,

Al weer bijna het einde van het jaar en de eerste vragen naar de Aankondiging van ons Vlielandweekend, zijn mij al weer ter ore gekomen, in de trant van: "Wanneer gaan we weer naar het beloofde eiland?"  Deze jaarlijks terug kerende Aankondiging wil zich op geen enkele wijze meten met de Annunciatie die de maagd Maria al weer lang geleden een kleine 9 maanden voor de kerst moet hebben ontvangen inhoudende dat zij de moeder van Jezus zou gaan worden en dat moet een, zeker voor die tijd, zeer bijzondere boodschap zijn geweest met grote gevolgen, zoals wij allen weten.

De impact van die gebeurtenis, zo komt het mij voor, doet ons weekend Vlieland slechts in  heel donkere schaduw staan.

Of de beleving van Kerst anno 2013 en komend Vlieland 2014 sowieso de concurrentie aan zouden moeten willen gaan vertrouw ik graag toe aan jullie eigen oordeel en persoonlijke levensvisie.

Feit is dat de historische Polygoon filmbeelden van vele jaren Vlieland gecombineerd met ieders eigen  herinneringen aan de trouwe heilige huurfiets, de spiritualiën die we nuttigen en het op zondag  tevoorschijn halen van de ooit ingewijde klootschietattributen elk jaar weer de nodige sacraliteit verlenen aan ons Genootschap waarvan, en dat is bijzonder, wij allen lid zijn.

Nieuwe leden, alsmede de tijdelijk afvalligen, zullen we, als ik het voor het zeggen heb, gaarne weer toelaten tot dit Genootschap dat slechts 1 doel nastreeft: wees je zelf en zoek het beste in het spel en in elkaar.

Nog een paar weken en Kerst is daar. Ik vind het een voorrecht om daar even een aantal gedachten aan te mogen wijden via dit herderlijk geschrift.  

Weer veel gebeurd het laatste half jaar.

Twee recreantenteams over, nadat het eerste in rook is opgegaan, maar gelukkig en als herboren uit de as herrezen en opgegaan in het oude team 2 en 3. Tijd wellicht om de nummering te herzien. Lijkt niet de meest complexe opgave waar wij als Genootschap voor staan.

De laatste tijd ook veel nieuwe lieden in het veld gezien met vers kolkend bloed. Ik heb overigens nooit geweten dat Arnolds' Prümelaan een hofje kent, want ieder nieuw lid van R2 is zijn buurman/-vrouw. De versterking in aantal en kracht is weldadig en nog steeds groeiend onder onze bezielende Laureaat Herman. Ook geweldig om de vorderingen te zien van Skippy Han, stiekem weer blokkend en smashend.  

Vlieland lonkt en roept vanuit de bijna grijpbare verte: "Op 11 t/m 13 april 2014 is het zo ver"

Oud leden van het eerste uur krijgen vanzelfsprekend ook weer een uitnodiging.

Uiteraard gaat het in eerste instantie om de leden van de maandagavondteams, maar daarbuiten is al jaren de nodige ruimte voor welkome aanvulling en de geruchten gaan dat velen na een jaar afwezigheid weer zullen aanschuiven, dus ....vol is vol.

Volleyballen op Vlieland: Wat zijn wij zonder Groepsaccommodatie Torenzicht. (zie info@torenzicht.nl voor nadere informatie). 

De 25 slaapplaatsen die worden aangeboden kunnen ook dit jaar eventueel met een gering aantal worden uitgebreid. Het buffet etc. op vrijdag- en zaterdagavond is inbegrepen in het  arrangement. Vrijdagavond beginnen we wellicht weer met een goed georganiseerde BBQ op de binnenplaats van Torenzicht.

Er zullen hopelijk weer 3 teams onder de naam EAVV kunnen worden ingeschreven, waaronder, evenals vorig jaar, 1 herenteam en twee mix- teams.

De kosten van de vaste geregelde onderdelen bedragen dit jaar:

1. Zaalhuur, broodjes €11,00

2 Overnachting in het wonderschone Torenzicht, gebaseerd op 25 personen (!) €85,00

3. Inkopen t.b.v. borrelen etc. en twee (!) maaltijden €42,00

4. Huur van fietsen gedurende drie dagen ook weer gratis! €  0,00
Totale kosten: €138,00

                                                                                           

Ik verzoek jullie, omdat Torenzicht al voor een deel is betaald, voor 12 januari 2014 genoemd bedrag over te maken op gironummer 143613 t.n.v. Peter Zandbergen en/of, Statenlaan 31 – 6828 WB- Arnhem.

Bedankt en tot het volgende schriftelijke contact waarin nadere berichten zullen volgen.

Peter Zandbergen

Denkend aan vlieland - Herman Jelier is jarig

Vlieland 2013, een weekend om nooit te vergeten.

Vlieland 2013, een weekend om nooit te vergeten.

Als je al 28 keer naar Vlieland bent geweest dan hoor je echt wel tot de Die Hards die weten hoe het op zo'n weekend toegaat, maar.... blijkbaar bestaat er nog een onbekende niet te voorspellen 29e variant van "een weekend volleyballen op Vlieland".

Open staan voor deze variant deed mij ook nu weer ontdekken en beseffen dat je in het leven maar weinig kunt sturen, omdat elk moment van het leven zijn eigen dynamiek kent.

In de aanloop van wat een mooi weekend Vlieland dreigde te gaan worden, bleek de een na de ander zich, om steeds weer een andere goede reden, niet aan te melden.

Dat verraste mij aanvankelijk zeer, gezien de onbetaalbare jaarlijkse genoegens die ons elk voorgaand jaar toch steeds ten deel vielen bij overgave aan de genoegens van het eiland.

De groep die uiteindelijk naar de Parel der Wadden vertrok betrof de crème de la crème van Arnhem en wijde omstreken, vanzelfsprekend zwaar geselecteerd op uithoudingsvermogen, sociale vaardigheden en strijdlust.

Kon je in voorgaande jaren nog kiezen voor 1 van de vele kleinere in alle richtingen van het eiland uitwaaierende groepjes; de 15 dapperen die nu het ruime sop verkozen vonden slechts zeer weinigen van hun "vaste"groepjes uit voorgaande jaren.

Communicatieve vaardigheden werden vanaf het eerste kop koffie op de boot uitgetest en opvallend was dat al snel bleek dat het gezelschap nieuwe stijl 2013 zich kon meten met welke groep uit  voorgaande jaren dan ook.

Na aankomst op de vaste wal van het los liggend eiland gingen we uiteraard eerst naar Torenzicht, om onze gastvrouw en -heer te begroeten en dat leek alsof het gisteren was dat we ze voor een heel jaar achter hadden gelaten.

Tot zo ver niets veranderd zou je zeggen.

Maar: gaan we fietsen naar West end of gaan we gelijk maar op een terras zitten was in elk geval voor mij een geheel nieuwe keuzemogelijkheid.

En.....het werd het terras en ik kan zeggen dat ik geen moment de fiets, klimmen op schelpenpaden, paal 13, paddenstoel ANWB 2563, scholeksters, rotganzen, lepelaars en de noordoosterstorm die ons alle voorgaande jaren had gegeseld heb gemist, evenmin als de als vluchthaven dienende duinpan die onderkoeling en afsterving zo veel als mogelijk uitstelde wat, gezien onze sterke overlevingsdrang en hoop op verlossing, alle voorgaande jaren steeds succesvol bleek.

Het terras ergens aan de noordzijde van het eiland bleek een goede plek te zijn.

Na verschillende versnaperingen, waarin alcohol goed verstopt leek, bleek aan het eind van ons verblijf dat de kleur op onze gezichten, een heftige tint rood had opgedaan.

Normaal niet zo'n punt, maar overdreven voor het begin van fraaie vooruitzichten op meer stralende momenten.

De tweede boot deed velen spoeden naar de haven om de laatsten te begroeten, waarmee wij het dit weekend mochten stellen.

Dat klinkt negatiever dan het bleek te zijn.

We bleven elkaar waarderen tot het laatste uur van de zondagmiddag, waarop wij weer ruw uit elkaar werden gedreven.

Want:

Behalve het toernooi op de zaterdag, lastig voor diegenen die hier niet aan mee konden doen, bleek de maaltijd op vrijdag en zaterdag een lange tafel met ons allen mogelijk te maken. Geen afscheidingsgroeperingen creëerde toch wel een fraaie sfeer en die hielden we, terug kijkend op Vlieland 2013, heel lang vast.

Voor het overige? Ach......was het maar weer Vlieland 2014, want ik heb gehoord dat diegenen die dit jaar niet konden gaan zich weer graag aansluiten en dus....van harte welkom.

Peter Zandbergen, oktober 2013, dus beter later dan geen "geschiedschrijving Vlieland 2013".