Vlieland 04 april 2009

Arnhem, 04
april 2009.

Ik zat vanmorgen op de fiets, denkend aan de 23 graden van gisteren. Maar weer snel naar huis, want het weer lokt niet echt. Redenen te over om de laatste info over jullie uit te storten.

Torenzicht is de accommodatie waar wij inmiddels als vaste klant worden gezien. Alle reden voor de eigenaar om ons de fietsen voor het week-end maar gratis aan te bieden, natuurlijk pas na keihard onderhandelen. Alle reden voor mij om de fietsen op het oude adres (Zeelen rijwielverhuur) op te halen, direct vanaf de boot. De kosten zijn bij Zeelen namelijk lager dan bij het adresje van de eigenaar van Torenzicht.

Je hoeft bij Torenzicht GEEN slaapzak mee te nemen en ook handdoeken zijn aanwezig.

Leek het er even op dat er ook dit jaar maar 1 mix-team kon worden opgesteld; gelukkig kunnen wij ook nu weer met twee mixteams komen opdagen en een herenteam, waardoor er geen damesteam wordt opgesteld.

Het ETEN.
De luide roep om op vrijdag iets anders dan een restaurant te belegeren heeft geresulteerd in het organiseren van een goede BBQ op de binnenplaats van ons eigen Torenzicht. Een partytent, wie kent ze niet, in het midden van het terras en smullen maar.

Voor carnivoren, vegetariërs en pescisten is er volop afwisseling van hoofdbestanddeel en salades die bij de schotels passen. Afgerond met de nodige sauzen hoeft het niemand aan iets te ontbreken. Zaterdag natuurlijk traditioneel en nog niet te doorbreken: pasta of rijst.

De fraaie keuken in Torenzicht is ook weer beschikbaar gedurende het gehele week-end.

De fietsen zijn zoals genoemd wederom af te halen bij Zeelen Rijwielverhuur (Dorpsstraat 2, vlak bij de boot) en zijn reeds door jullie betaald. Zeg maar dat je van EAVV bent en je krijgt een fiets in handen geschoven. Voor eventuele speciale fietsen is gezorgd.

Er zijn dit jaar drie teams ingeschreven:1 herenteam en twee mix teams die goed bezet zijn.

De volgende teamindeling van super spelers is door mij vastgesteld, rekening houdend met aanwezige individuele kwaliteiten en de wensen van de mensen, met name van het 5 koppig 

publiek dat helaas niet kan spelen, maar des te harder wil juichen, zo heb ik gehoord.

MIX EAVV
1. Marianne Lantinga, Anne-Marie Snelder, Elbeth Lageveen, Irene Evenhuis, Bob van Dijck, Rob van Putten en Harrie Hafkamp. 

MIX EAVV
2. Petra Brakenhoff, Moniek (ck?) van Leeuwen, Monique Gores, Carla van Doorn (Balkenende), Peter Koelewijn, Dorothé Deeken en Willem Hillen

Heren EAVV.
Ed v.d. Engel, Jos Wolters, Peter Zandbergen, Hans Cleyne, Gert Mulder en Han Hoekstra.

Pasta-en rijsteters zullen aan het eind van het toernooi wederom een voedselbon krijgen uitgereikt.

Elk team dient wederom zelf te zorgen voor een scheidsrechter en tevens voor een welzittend badensemble voor het zwemmen na het toernooi.

De boten gaan dit jaar om 08.45 (!!!), 14.15 en 19.00 uur.

Het inkopen doen wordt hopelijk weer opgepakt door een vernieuwde inkoopcommissie onder leiding van Peter Koelewijn en Petra Brakenhoff. Gelukkig is Peter weer bij de kudde gearriveerd. Vanwege extra drinken bij de BBQ extra wijn/bier/fris, maardaarvoor is al 

een bedrag gedoneerd. We hebben nu wel €8,50 extra pp, omdat de fietshuur als extra bedrag beschikbaar is.

Foto's van Els 2008

Uitnodigingsbrief 2009

Arnhem, 18 januari 2009

Binnenkort zal weer de uitnodiging van onze "Vrienden van Vlieland" binnenrollen, alleen: nog even wachten. De 17e, 18e, en 19e april is het weer zo ver. Volleyballen op Vlieland. Groepsaccommodatie Torenzicht zal, net als vorig jaar, ons onderkomen worden, waarbij de 25 slaapplaatsen in dit wonderschone oord borg zullen staan voor werkelijke retraite en vele kansen tot inspirerende dagdromen.

We kunnen in het komende Vlieland weekend een enkel moment wijden aan het bestuderen van de gevolgen van de kans die we misschien hebben laten liggen, door niet in het nieuw opgetrokken "Doniahuis" ons 3 sterren arrangement te boeken. Een afscheidsritueel met ons allen zou een werkelijk goede afronding zijn van het rouwproces dat wellicht nog bij een enkeling wordt doorleefd. Vervolgens zouden we, denk ik, nooit meer om moeten kijken in wrok, over het niet meer vervulde verlangen naar het stillen van een onbestemde behoefte. Help elkaar daar ook, waar mogelijk, een beetje mee.

De hunkering van velen naar een wijziging van de eetformule is vorig jaar ruimschoots onder de aandacht van de meesten van jullie gebracht (behoudens bij de nieuwkomers de we hebben kunnen werven voor onze club).

Wellicht dat wij die diepe verlangens naar verandering kunnen omzetten, zoals door Hans Cleijne op zijn weblog al is aangekondigd. Vrijdag een goed georganiseerde BBQ op de binnenplaats van Torenzicht, de accommodatie waar we wederom overnachten (zie www.torenzicht.nl voor nadere informatie). Zorg dat je snel boekt, want vol is vol.

Op de zaterdag zullen wij, gezien het geschikte lage bedrag, de rijst- of pastamaaltijd in de Stoep weer laten komen.

Er zullen, ook al heb ik de uitnodigingsbrief van Vlieland nog niet, hopelijk toch weer 4 teams worden ingeschreven, waaronder weer een herenteam onder de naam van onze vrienden "Hete Bliksem".

De overige teams betreffen het dames-, het mix- en het herenteam onder de naam E.A.V.V. Mogelijk dat er twee mixteams en geen damesteam worden afgevaardigd.

Wat is op dit moment dan nog het meest vermeldenswaardig.

De kosten van de vaste geregelde onderdelen bedragen dit jaar (onder een licht voorbehoud voor de prijs van de BBQ en wat extra inkopen daarvoor van wijn etc.):

1. Zaalhuur, broodjes, warme maaltijd in grand café de oude Stoep en zwembad	€ 17,50
2. Overnachting in het wonderschone Torenzicht, gebaseerd op 25 personen (!!!)	€ 72,50
3. Inkopen t.b.v. ontbijt/BBQ etc.	€ 27,50
4. Huur van fietsen gedurende drie dagen (!)	€   8,50
Totaal	€126,00

Ik verzoek jullie, omdat Torenzicht al grotendeels is betaald, voor 6 februari genoemd bedrag over te maken op gironummer 143613 t.n.v. Peter Zandbergen en/of, Statenlaan 31, 6828WB, Arnhem onder vermelding van een van de overbekende kreten "rijst" of "pasta".

Bedankt en tot het volgende schriftelijke contact waarin nadere berichten de compleetheid van informatie zullen verhogen.

Peter Zandbergen

Vlieland

door Kader Abdolah Mirza, uit: de Volkskrant.

En het was het laatste stukje van Nederland dat ik nog niet gezien had.

Gelukkig scheen de zon lief en warm toen ik in Harlingen de boot op stapte en als ik een beetje overdrijven mag, was de boot helemaal leeg en was ik de enige passagier.

Ik ging op het dek staan met mijn gezicht in de wind, richting Vlieland, en tegelijkertijd dacht ik, wie zou er hier naar mijn lezing komen?

Daar waar slechts 1100 mensen wonen, waarvan er 900 opa's, oma's en kleinkinderen zijn. Ik schatte dat mijn publiek uit tien à vijftien mensen zou bestaan.

Toen ik van de boot stapte, stapte ik onverwacht in een vergaan sprookje: daar waar ooit een bakker woonde, een schoenmaker, een medicijnvrouw en een dominee. Voor mij bestond Nederland niet meer, laat staan Europa en Azië lag verder weg dan ooit.

In een klein uurtje bezichtigde ik het bewoonde deel van het eiland. Toen ik langs de smalle stegen liep, dacht ik: 'Deze huizen, deze mensen zijn heel vertrouwd, hoe komt het dat ik me hier thuis voel?'

In Vlieland is een deel van de mens nog oer en oud gebleven.

De treinen, de files, de machines, vliegtuigen, de immigranten, de moslims, de vertragingen, studenten, de havo en gymnasiumleerlingen, de verkeersagenten met hun bekeuringsbonnetjes, de coffeeshops, hasj en de pubers hebben het eiland niet kunnen beroven van haar ware identiteit. En de zee deed wat ze de afgelopen honderden jaren steeds gedaan had: ze sloeg dag en nacht elegant tegen de duinen en trok zich weer terug zonder zich druk te maken over politiek, cultuur en dat de samenstelling van de bevolking op het vasteland in korte tijd veranderd was.

Het was een gelukseiland.

Om twaalf uur dertig gingen de winkels een paar uurtjes dicht en 's avonds bleef de enige straat die er was volkomen stil.

Als op het eiland een baby geboren wordt, is het het geluk van alle bewoners en als er iemand sterft, is het een collectief verlies, en begeleiden alle bewoners de kist naar de kerk.
In Vlieland heb je niets te doen, je gaar er eigenlijk heen om niets te doen, om het helemaal aan de stilte over te geven.

Toen ik met mijn laptop op een terrasje ging zitten om dit stukje te schrijven, begreep ik dat ik verkeerd bezig was. Meteen borg ik mijn laptop op onder mijn stoel.

Ik kon niet geloven dat daar nog in Nederland was. 's Morgens stond ik achter het raam en keek naar de mensen, ik zag geen sombere gezichten, iedereen glimlachte, en je hoorde overal gelach.

En mijn lezing? Het was niet meer mijn zorg of er mensen zouden komen. Ik voelde me perfect, had niets extra's nodig. Maar naar de wetten van sprookjes stond opeens de enige lieve gezellige kleine kerk van het eiland vol. En op dit eiland was dit een gebeurtenis op zich. Na de lezing ging ik (volgens mij) met de oudste mannen van het eiland in een café zitten.

De straat was stil, de maan scheen, de nachtvlinders vlogen om het oude hanglampje, de zee was hoorbaar, de lucht rook naar zout en vis, de biertjes en de sigaren waren smaakvol.

Nu pas begreep ik waarom ik me daar thuis voelde. De huizen en de steegje in Vlieland deden me denken aan de huizen van mijn vrienden bij wie ik logeerde wanneer ik wat rust nodig had.

Video - aflevering 2008